فلسفه آموزشی

آموزش از تجربه مستقیم آغاز می‌شود. مفاهیم نظری زمانی ارائه می‌شوند که ریشه در مشاهده و تجربه عملی هنرجو پیدا کرده باشند.

حرکت صرفاً فعالیتی جسمانی نیست؛ بستری برای مشاهده، یادگیری و شناخت رابطه میان بدن، ذهن، تنفس و توجه است.

آگاهی کیفیتی ذاتی اما نیازمند تمرین است. با استمرار در مشاهده، حضور و تمرین‌های هدفمند، این توانایی به‌تدریج رشد می‌کند.

آموزش بر اساس توانایی‌ها، پیشینه، شرایط جسمی و روند یادگیری هر فرد تنظیم می‌شود. مقایسه با دیگران جایگاهی در فرآیند آموزش ندارد.

مطالعه، اندیشه و تمرین، سه بخش یک فرآیند واحد هستند. فهم نظری بدون تجربه ناقص است و تجربه بدون شناخت، پایداری کافی ندارد.

دقت، حضور و کیفیت اجرای تمرین‌ها بر تعداد حرکات یا مدت زمان تمرین اولویت دارد.

کلاس نقطه آغاز تمرین است. بخش مهم یادگیری در زندگی روزمره، مشاهده، تمرین فردی و به‌کارگیری آموخته‌ها شکل می‌گیرد.

این دوره با حفظ اصالت سنت‌های آموزشی، از یافته‌های علوم شناختی و رویکردهای نوین یادگیری نیز بهره می‌گیرد تا فهمی عمیق‌تر و کاربردی‌تر شکل گیرد.

هدف دوره، پرورش توانایی مشاهده، تحلیل و تمرین مستقل است؛ به‌گونه‌ای که هنرجو بتواند مسیر یادگیری خود را آگاهانه ادامه دهد.

ارزش هر آموخته زمانی آشکار می‌شود که در کیفیت روابط، تصمیم‌ها، کار، استراحت، حرکت و شیوه زندگی روزمره نمود پیدا کند.