چیگونگ صداهای هِنگ و ها
نویسنده
دیوید دبلیو. گرانتهام
ترجمه
آریانمهر
زمان مطالعه
6 دقیقه
تاریخ انتشار
در کلاسیکهای تایچی نوشته شده است: «دانتین را بگیرید و نگه دارید تا گونگفو درونی را تمرین کنید. دو چیِ هِنگ و ها شگفتانگیز و بیکراناند.» همچنین نوشته شده است: «گلو استاد دوم است.»
در میان جامعه رزمی، صداهای متفاوت بسیاری وجود دارند که برای تمرین و مبارزه مورد استفاده قرار میگیرند. شما که تایچیچوان تمرین میکنید، دو صدای مهم در اختیار دارید که اهداف متعددی را دنبال میکنند. این صداها هِنگ (哼) و ها (哈) هستند. استفاده از این صداها به شما کمک میکند جین خود را در بیشترین حد ممکن صادر یا بازپس بگیرید و در عین حال چی خود را با تجلی جین هماهنگ کنید.
علاوه بر این، یاد خواهید گرفت که روح حیاتی خود را بالا ببرید. در کلاسیکهای تایچی نوشته شده است: «دانتین را بگیرید و نگه دارید تا گونگفو درونی را تمرین کنید. دو چیِ هِنگ و ها شگفتانگیز و بیکراناند.» همچنین نوشته شده است: «گلو استاد دوم است.» همچنین شماری از متون کلاسیک درباره بالا بردن یا معلق نگه داشتن سر برای برانگیختن روح نوشته شدهاند.
بالا و متمرکز نگه داشتن روح به شما اجازه میدهد به اعمال حریف خود به شکلی سبک و چابک پاسخ دهید. چی شما طبیعیتر جریان خواهد یافت و نیرومندتر خواهد شد. استفاده از این صداها ابزار لازم برای متراکم کردن و صادر کردن جین در بیشترین حد ممکن را در اختیار شما قرار میدهد. در نهایت، ایجاد چنین صدایی ممکن است حریف شما را دچار هراس کند و حتی باعث حواسپرتی عمده او شود و هنگام درگیری با شخص، برای شما مزیت ایجاد کند.
در پاراگرافهای بعدی، چند تمرین برای تمرین صداهای هِنگ و ها را توضیح خواهیم داد. پس از کامل کردن این تمرینها، درک بهتری از این تجلی خواهید داشت. همچنین میتوانید استفاده از این صداها را هنگام تمرینهای توییشو آغاز کنید.
صرفنظر از نوع صدا، تجلی آن باید از عمق بدن ایجاد شود، نه از دهان. اگر این کار بهدرستی انجام نشود، متوجه خواهید شد که گلوی شما بهسرعت خشک و دردناک میشود. برای ایجاد این صداها، با کشیدن هوا از عمق ریهها شروع کنید. سپس صدا در تارهای صوتی ایجاد خواهد شد. این ناحیه همچنین شامل حفرهای است که در زبان چینی «تیانتو» (Co-22) (天突) نامیده میشود. این حفره «دروازه بیان» نامیده میشود و انرژی آن با حفرهای دیگر به نام «یینتانگ» (M-HN-3) (印堂) متعادل میشود. حفره یینتانگ جایی است که روح در آن سکونت دارد. علاوه بر این، حفره تیانتو با حفره داجویی جفت است و از این طریق با ذهن عاطفی مرتبط میشود و به بالا بردن روح کمک میکند.
بالا بودن روح باعث میشود تجلی انرژی نیرومندتر شود و همچنین آگاهی شما از محیط پیرامون افزایش یابد. هر یک از این صداها همراه با تنفس معکوس شکمی استفاده خواهد شد. این نوع تنفس با تجلی فیزیکی و هیجان مرتبط است. فرض بر این است که شما با مراحل مختلف تمرینات تنفسی آشنایی دارید. این تکنیکها در هنرهای درونی رایجاند و برای مراحل پیشرفته تمرین ضروری هستند.
صدای هِنگ
دو روش برای ایجاد صدای هِنگ (哼) وجود دارد. روش نخست از نظر ماهیت کاملاً یین است و هنگام دم انجام میشود. این صدا بسیار شبیه صدایی است که ممکن است شخص هنگام ترس ناگهانی ایجاد کند. هنگام ایجاد صدا به این شیوه، شکم به داخل کشیده میشود و حفره هوییین بالا نگه داشته میشود. این کلید ذخیره چی و جین شماست.
روش دوم ایجاد صدای هِنگ، تا حدی یانگ همراه با مقداری یین در نظر گرفته میشود. این صدا هنگام بازدم، با دهان بسته، ایجاد میشود و زمانی استفاده میشود که میخواهید جین را اعمال کنید، اما همچنان مایلید بخشی از نیرویی را که در حال تجلی آن هستید حفظ کنید. شکم به بیرون رانده میشود و حفره هوییین نیز به بیرون رانده خواهد شد.
برای تمرین این دو روش تولید صدای هِنگ، در وضعیت مابو بایستید و دستهای خود را روی ناحیه دانتین پایین قرار دهید. سپس بهطور ناگهانی دم بگیرید و بعد اجازه دهید بازدم بهآرامی از بدن خارج شود. در هر دم، شکم و حفره هوییین را به داخل بکشید و همزمان صدای هِنگ را ایجاد کنید.
این یک نفسکشیدن بلند و ناگهانی نیست، بلکه صدای نرم هِنگی است که هنگام کشیدن هوا به عمق ریهها میشنوید. هنگام بازدم، اجازه دهید شکم و حفره هوییین به سمت بیرون رها شوند. میتوانید این کار را برای چند دقیقه تمرین کنید؛ با این حال، اگر احساس کردید دچار سبکی سر میشوید، باید آرام شوید و به تنفس طبیعی بازگردید.
روش دوم تمرین صدای هِنگ نیز در وضعیت ایستاده مابو، با دستها روی دانتین پایین انجام میشود. هنگام دم، شکم و حفره هوییین را بهآرامی به داخل بکشید. سپس هنگام بازدم، شکم و حفره هوییین را با تلاشی متمرکزتر به سمت بیرون گسترش دهید. دهان را بسته نگه دارید و صدای هِنگ را ایجاد کنید. این کار نیز باید برای چند دقیقه انجام شود.
صدای ها
صدای دیگر، صدای ها (哈) است. این یک صدای کاملاً یانگ است و هنگام بازدم ایجاد میشود؛ شکم و حفره هوییین به سمت بیرون رانده میشوند. این صدا به تجلی عمل کمک میکند و همچنین هنگام تجلی جین، روح را بالا میبرد.
برای تمرین صدای ها، در وضعیت مابو بایستید و دست راست خود را روی دانتین قرار دهید. دست چپ را روی دست راست قرار دهید. در حالی که شکم را به داخل میکشید و دستها را به سمت ناحیه دانتین پایین میغلتانید، بهآرامی و عمیق دم بگیرید. بازدم کنید و دهان خود را باز کنید و یک صدای طولانی «ها» ایجاد کنید. در این مرحله صدا را با فریاد و فشار ایجاد نمیکنید. باید صدای ها بهصورت زمزمهای باشد. دستها نیز همزمان با گسترش شکم در بازدم، به سمت بیرون میغلتند. این حرکت را چند بار تکرار کنید تا با آن راحت شوید.
سپس صدا را واضحتر و برجستهتر کنید. وضعیت مابو را دوباره بگیرید و دستها را روی دانتین پایین قرار دهید. یک بار دیگر بهآرامی و عمیق دم بگیرید و همزمان دستها را روی ناحیه دانتین بغلتانید و شکم را به داخل بکشید. با گسترش شکم، غلتاندن دستها به سمت بیرون و ایجاد یک صدای کوتاه اما بلند «ها»، بهطور نیرومند بازدم کنید. این تمرین را چند بار تکرار کنید.
توجه داشته باشید: اگر در هر زمانی حتی اندکی احساس تهوع کردید، باید فوراً این تمرین را متوقف کنید و برای آرام کردن بدن به تنفس طبیعی شکمی بازگردید.
نکاتی برای جلوگیری از خطاهای رایج
رایجترین خطا، ایجاد صدا در ناحیه گلو است. ممکن است احساس تحریک در حنجره داشته باشید و متوجه شوید گلویتان درد میگیرد. برای جلوگیری از چنین تحریکی، باید مطمئن شوید که صدا بیشتر از طریق بازدم و با استفاده از دیافراگم بیان میشود. علاوه بر این، باید اجازه دهید صدا از دهان خارج شود و مراقب باشید گردن و نواحی اطراف آن را بیش از حد منقبض نکنید. انجام این کار باعث محبوس شدن چی شما شده و شروع به ایجاد سردرد خواهد کرد.