بیمار توانمندسازی‌شده با چی (Qi): انرژی‌شناسی ذهن–بدن چینی در بستر پزشکی تلفیقی

به مراجعان خود یادآوری کنید که دانستن زمان دقیق ظهور نتایج طبیعی ممکن نیست؛ و اینکه صبر و پایداری در مسیر پرورش تندرستی، به‌عنوان بهترین رویه پذیرفته‌شده، مؤثرترین عامل برای تسهیل و شتاب‌بخشی به تحقق نتیجه مطلوب به شمار می‌آید.

کاربست‌گران طب چینی می‌توانند به‌طور مستقیم در «انرژی‌شناسی بالینیِ مبتنی بر تندرستی» نقش‌آفرین باشند. در جریان کار بالینی، درمانگر می‌تواند تمرکز ذهن (Xin—قلب/ذهن)، تنفس، بدن و وضعیت بدنی را تنظیم کند، زبان را آگاهانه به‌کار گیرد، چی (Qi) و نیت (Yi) را هدفمند هدایت کند و حتی در همان زمانِ مشاوره و درمان، چی‌گونگ را آموزش دهد.

طب چینی در ذات خود یک نظام پزشکیِ مبتنی بر تندرستی است. بااین‌حال، در عمل، بسیاری از درمانگران بیشتر مطابق الگوی پزشکی غربی رفتار می‌کنند؛ الگویی که اساساً «مداخله‌محورِ بیماری» است. خوشبختانه، تبدیل یک مطب طب چینی به رویکردی جامع‌تر و تندرستی‌محور، هزینه زمانی و منابع اندکی دارد. خوشبختی دیگر این است که وقتی از منظر تندرستی از بیماران حمایت می‌کنید، هم‌زمان به خود نیز یادآوری می‌کنید که چگونه انرژی و تندرستی شخصی‌تان را حفظ کنید.

راهبردهای کلیدی:

تمرکز ذهن، نیت و چی:
توجه ذهن را به فرایند تبادل چی در فضای درمان معطوف کنید.
چی و نیت را هدایت کنید.

تنظیم تنفس:
از تنفس برای حرکت دادن چی در درمان استفاده کنید.
در آموزش چی‌گونگ، آرام‌سازی و ذهن‌آگاهی، تمرین‌های تنفسی را بیاموزید.

هم‌راستایی بدن:
از هم‌راستایی بدن استفاده کنید و هم‌راستایی بدن را آموزش دهید.

زبان – قدرت کلمه:
اینکه چگونه درباره چی و پرورش سلامت به‌عنوان مفاهیم مشاوره‌ایِ کلی سخن بگوییم.
سخن گفتن از چی هنگام آموزش تمرین‌های مشخص.

آرمان‌های نظام‌های پزشکی سنتی آسیا:
نخست، به «روح» احترام بگذارید—سرنوشت، ظرفیت‌ها و حقوقِ جوینده سلامت.
به مردم بیاموزید که از طریق تمرین‌های شخصی و اصلاح سبک زندگی، سلامت خود را حفظ کنند و خوددرمانی را بیاموزند.
هرگاه از هر نوع درمانی استفاده می‌شود، آن را در چارچوبی به‌کار برید که روشن باشد درمان، منابع درونیِ مراجع—«درمانگر درون»—را فعال می‌کند.
جامعه خود را در ایجاد فعالیت‌های ارتقای سلامت برای همه سنین، از کودکان تا سالمندان، پشتیبانی کنید—چی‌گونگ آموزش دهید.

وقتی این آرمان‌ها در بستر «انرژی‌شناسی ذهن–بدنِ چینی» دنبال شوند، مراجعانی که از کار بالینی شما بهره می‌برند، همواره توانمند می‌شوند تا مشارکت فعال در تمرین شخصیِ خود را به‌عنوان پایه فرایند درمانشان بر عهده گیرند. یک قاعده کلاسیک در طب چینی می‌گوید: «به افراد زیادی، چند بار درمان بده؛ نه به افراد اندک، بارهای بسیار!» قهرمانان بزرگ جامعه آگاهی می‌بخشند، الهام می‌دهند و توانمند می‌کنند.

چیِ شخصی یا چیِ جهانی
برخی سنت‌ها بر این باورند که انرژی درمانی از ذخایر درمانگر یا پزشک می‌آید. دیدگاه دوم می‌گوید چیِ درمان در واقع از کیهان می‌آید و به‌واسطه نیتِ درمانگر یا پزشک برانگیخته یا هدایت می‌شود. هر دو درست‌اند.

یکی از جذاب‌ترین و در عین حال ناامیدکننده‌ترین تجربه‌های من در هشت سفرم به چین زمانی بود که قرار بود یک درمانگر چی‌گونگ مهارتش را با روشن کردن یک لامپ فلورسنت—بدون اتصال به منبع برق و صرفاً با در دست گرفتن آن—نشان دهد. گروهی از پزشکان و دانشمندان آمریکایی راهی طولانی آمده بودند تا این نمایش را ببینند. اما با ناامیدی اعلام شد که درمانگر، بیماران بسیاری را درمان کرده و چیِ او تحلیل رفته است و بنابراین نمایش را انجام نخواهد داد.

درمانی که از طریق «چیِ شخصی» میانجی‌گری می‌شود، می‌تواند به درمانگر آسیب برساند و بدون آموزش تخصصی توصیه نمی‌شود. این نوعی دیگر از مهارت است که موضوع بحث ما نیست. هنگامی که اثر درمانی را با پرورش ارتباط خود با میدان مشترک «چیِ جهانی»—که «شن‌چی»، «چیِ آسمانی» یا «چیِ کیهانی» نامیده می‌شود—میانجی‌گری می‌کنید، خطری از بابت تحلیل رفتن وجود ندارد؛ زیرا چیِ منتقل‌شده شخصی نیست، جهانی و بی‌کران است.

انرژی‌شناسی ذهن–بدن از یک یا چند مسیر زیر عمل می‌کند:
چیِ جهانی از شما به‌عنوان یک کانال عبور می‌کند و به شخص یا اشخاص دیگر می‌رسد.
چیِ دیگران به‌واسطه تأثیر هماهنگ‌کننده شما متعادل و سامان‌دهی می‌شود.
چیِ درمانیِ کیهانی به‌طور مستقیم، به سبب نیت شما، به میدان یک یا چند نفر دیگر سرازیر می‌شود.

نتایج در گذر زمان رخ می‌دهند
نخستین گام برای «بیماران توانمندسازی‌شده با چی» این است که تمرین را وارد زندگی خود کنید؛ زیرا تمرین شخصی بهترین آموزگار است. اگر می‌خواهید سرزندگی‌تان افزایش یابد، استرس کاهش پیدا کند و انرژی، شفافیت ذهنی و آرامش درونی بیشتری داشته باشید، نیت خود را بر تمرین روزانه بگذارید. مراجعان خود را تشویق کنید که تمرین روزانه را آغاز کرده و ادامه دهند و با الگوی رفتاریِ خود رهبری کنید.

این‌گونه است—نوعی قانون سرنوشت یا فیزیک—وقتی کاری خوب برای خود انجام می‌دهید، چیزی خوب به دست می‌آورید. اما یک مجهول وجود دارد: آن خوب، چه زمانی پدیدار می‌شود؟ ما به نتایج فوری عادت کرده‌ایم. «اگر چند روز چی‌گونگ و تای‌چی تمرین کنم، همه بیماری‌هایم درمان می‌شود.» این انتظارِ کلاسیک است. در واقعیت، فاصله‌های زمانی گوناگونی ممکن است میان انجامِ کارِ خوب و دریافتِ نتیجه خوب وجود داشته باشد.

آیا نتیجه مطلوب در چند دقیقه، چند ساعت، چند روز، چند هفته، چند ماه، چند سال یا حتی در چند عمر به دست می‌آید؟ فاصله میان «کاشتِ کارِ خوب» و «برداشتِ نتیجه خوب» چقدر است؟

در اغلب موارد، تمرین‌های تندرستی که می‌کاریم، معمولاً طی چند هفته یا چند ماه وعده نتایج خوب خود را به بار می‌نشانند. نتیجه معمولِ تمرین صادقانه و پیوستهِ روش‌های خودمراقبتیِ انرژی‌شناسی ذهن–بدن (چی‌گونگ، تای‌چی، یوگا، مدیتیشن و دیگر نظام‌های روان‌تنی) ارتقای تندرستی روانی و جسمی است. وقتی کاری خوب برای خود انجام می‌دهید، چیزی خوب به دست می‌آورید—این یک قاعده است.

چالش اینجاست که نمی‌توان گفت چه زمانی رخ می‌دهد!

به مراجعان خود یادآوری کنید که دانستن زمان دقیق ظهور نتایج طبیعی ممکن نیست و اینکه صبر و پایداری در پرورش تندرستی، بهترین رویه شناخته‌شده برای تسهیل و شتاب‌بخشی به تحقق نتیجه مطلوب است. در پایان، پیشنهاد کنید شرکت‌کنندگان غذای مغذی بخورند، آب فراوان بنوشند، استراحت کنند، به شادی و خنده بپردازند و تمرین‌های خودمراقبتی را به‌طور منظم ادامه دهند. در این صورت، نه‌تنها مراجع شما سالم‌تر خواهد شد، بلکه اعتبار و خوش‌نامی شما به‌عنوان پزشک یا درمانگر نیز گسترش می‌یابد.

متن بالا مقاله‌ای اصیل از دکتر راجر یانکه (OMD) است.